Durf risico’s te nemen, het is het waard!
In ons leven doen we verschillende levenservaringen op. Het zijn niet altijd de “leukste” ervaringen. Ze laten hun sporen na in de vorm van angsten en overtuigingen. Althans, de “negatieve” ervaringen. Maar ook de “positieve” ervaringen laten sporen achter en zorgen onder andere voor verwachtingen.
Voor mij zijn nu even de angsten aan de orde. Angst voor herhaling. Angst dat hetzelfde gebeurt als de vorige keer. Ik merk dat het ervoor zorgt dat ik mijn hart niet helemaal open kan zetten. Dat ik bepaalde dingen in het leven niet ten volle ervaar. Dat ik het niet ten volle durf te leven. Waardoor ik de essentie misloop en vreugde en plezier minder ervaar. Er is geen synchroniciteit meer en trek ik juist datgene aan wat ik niet wil.
Het leven bestaat nu eenmaal uit vallen en opstaan. Alle opgedane levenservaringen zijn lessen. Ik mag leren van de fouten die ik maak. Ernaar terugkijken. Kijken of ik kan zien waarom ik iets deed en welke inzichten het mij heeft gebracht, maar ook wat de consequenties waren.
Het heeft geen zin om op de bank te blijven zitten, want dan gebeurt er helemaal niets. Stilstaan is achteruitgaan. En dat is iets wat ik niet wil. Als ik wil blijven groeien, als ik ten volle wil leven, zal ik het risico moeten nemen. Er is namelijk maar één manier om ergens achter te komen en dat is doen, zonder angst en zonder verwachtingen.
Het is oké om fouten te maken. Ze laten mij zien hoe het niet moest zodat ik de volgende keer een andere weg kan kiezen die misschien wel werkt. Alleen door te doen kan je nieuwe kennis en ervaring opdoen. Is het mogelijk om te groeien.
Ik zet mijn hart open en waag de stap! Waag de sprong in het diepe. In het onbekende. Ga je mee?